Over mij

Ik ben Larissa de Vries, geboren op 13-08-1975 te Den Haag (Nederland). Sinds 2013 ben ik woonachtig in Belgie op de grens van West en Oost vlaanderen, in het kleine plaatsje Oeselgem. Ik heb het geluk om te mogen genieten van een mooi oud boerderijtje met een stukje grond dat grenst aan de Oude Leije, waar de honden heerlijk kunnen zwemmen. Naast de honden, leven hier op de boerderij een paar katten, Leentje het hangbuikzwijntje, kippen en schapen. Alle dieren lopen vrij over het erf, zij leven niet in hokken of kennels, met uitzondering van de schapen, die staan in de weide.

Alle honden leven bij mij in huis en zijn mijn trouwe maatjes! ’s avonds liggen ze dan ook heerlijk naast me op de bank, aan mijn voeten of voor de stoof 🙂 Overdag kunnen de honden vrij in en uit lopen de tuin in, gaan we meerdere keren per dag spelen op de weide, alwaar ze ook kunnen zwemmen. Iedere dag maak ik met 2 honden een lange wandeling buiten het terrein, werken er 2 bij de schapen, 2 andere krijgen wat gehoorzaamheidstraining of doen we puzzels of hersenwerkoefeningetjes. Zodat ze ook allen de nodige individuele aandacht krijgen. Iets wat ze echt wel nodig hebben naast de aandacht die ze krijgen van de roedel.

Ondanks dat mijn streven lang is geweest om mijn beaucerons in één roedel te houden, is gebleken dat zoiets niet altijd evident is., zeker als fokker, als je meerdere honden , die feitelijk te dicht kwa leeftijd op elkaar zitten, wilt aanhouden, is dat lastig. Het is niet altijd van zelfsprekend dat alle honden die wij bij elkaar zetten ook bij elkaar passen. Voor mij is het belangrijk dat er rust heerst in huize L’ Etoile de la Nuit en iedere hond zich op zijn gemak voelt, daardoor heb ik mijn beaucerons opgesplitst in 2 kleine roedels.  Mama Enza leeft samen met haar dochter Nadja en de reu Byon en mama Fira leeft met haar dochters Imara en Olina en de andere heer des huizes Vojta. De vertrekken in huis zijn van elkaar gescheiden doormiddel van een  traphekje tussen de deuren,  zodat ze elkaar gewoon kunnen zien, maar er toch een duidelijke scheidingslijn is. Door het opsplitsen van de honden in 2 groepen, is er meer rust en hoeven de beide moeders niet constant op te letten of hun dochters niet gecorrigeerd worden door hun tante.  Iedereen respecteert elkaars roedel en kunnen in harmonie naast elkaar leven.

Als blijkt dat een aangehouden hond in geen van de beide groepen past, of voor teveel onrust zorgt, dan zal voor deze hond een geschiktere plek gezocht worden in een nieuwe familie. Ik ben van mening dat iedere hond een thuis verdiend dat bij hem of haar past en waar hij zich veilig en ook thuis in voelt. Ik zal in geen beding honden aanhouden die niet passen, waardoor er constant spanning zal zijn. Dat moet een naar leven zijn en dat is nou net niet wat ik ze wil geven! Het kan dus zeker eens voorkomen dat L’ Etoile de la Nuit een aangekochte of aangehouden hond wenst te herplaatsen.

Mijn eerste ontmoeting met de beauceron was in 2002, tijdens een bezoek aan een Nederlandse fokker in Frankrijk. Ik had nooit eerder een beauceron gezien en was zeer nieuwsgierig naar deze robuuste franse herder. Eigenlijk vond ik ze er op plaatjes maar eng uit zien (gecoupeerd), het tegendeel was echter waar. Wat mij opviel aan de beauceron, was dat deze honden die zich in eerst instantie afstandelijk opstelde, wel een heel zacht en vriendelijk karakter hadden. Op ‘t moment van mijn bezoek had de fokker een nestje pups van 5 weekjes oud. Hierbij was één reutje, met een klein wit blesje op zijn borst en een half staartje, die constant mijn aandacht trok. Tijdens de geboorte was zijn staart gebroken en deze werd voor een gedeelte geamputeerd. Ik was zeer gecharmeerd door dit reutje, des te meer door zijn kortere staartje, maar vooral ook door zijn lieve uitstraling. Het geluk was met mij want hij was nog door niemand gereserveerd. Zo kwam het dat ik na drie weken wederom afreisde naar het Franse Normandië, om mijn eerste beauceron Tiablo op te halen. Tiablo groeide uit tot een grote imposante beauceron reu met een geweldig karakter! Dankzij Tiablo is mijn liefde voor dit ras begonnen. Helaas is Tiablo veelste jong overleden op 14 november 2009, Hij was toen 7 jaar oud. Tiablo is overleden aan een zeer agressieve vorm van Lymfklierkanker.

Sinds 2008 heb ik mijn kennelnaam “L’étoile de la nuit” aangevraagd bij Raad van Beheer in Nederland, Inmiddels is mijn kennel geregistreerd in Belgie. Ik hoop nog een aantal nestjes te mogen fokken, zolang ik er plezier aan blijf beleven, ik de nestjes de zorg en aandacht kan geven zoals ik doe en goede en liefdevolle baasjes kan blijven vinden.

Voor het fokken van een nestje pups vind ik het belangrijk mijn honden uit te brengen op tentoonstellingen in Nederland, Belgie als ook in het buitenland. Ten eerste omdat ik het leuk vind te weten wat keurmeesters van mijn honden vinden, maar ook om nageslacht van bepaalde reuen/bloedlijnen, waar ik in geinteresseerd ben, te ontmoeten. Juist op tentoonstellingen krijg je een prima eerste beeld van deze honden, overdreven angst of agressie zal er dan zeker uitkomen.

In het verleden heb ik met mijn honden deelgneomen aan de MAG-test in Nederland, een karaktertest, waarbij de hond dmv een moment opname op karakter word getest. Helaas is het mij nu meerdere keren opgevallen dat er honden slagen voor deze test, terwijl ze de week ervoor nog een keurmeester aanvallen of in het dagelijks leven niet te vertrouwen zijn. Ik heb voor mijzelf besloten dat deze manier van testen van gedrag in mijn ogen niet betrouwbaar genoeg is. Ik zal dus ook niet meer deelenmen aan deze test. Ik heb meer vertrouwen in mijn eigen visie op het gedrag van een hond, als ik deze bezoek in het dagelijks leven, dan de uitslag van deze test.

Omdat karakter voor mijn wel een belangrijke rol speelt, zeker met een steeds voller wordend Nederland/België, waar de hond zich steeds vaker in allerlei omstandigheden “sociaal” moet gedragen, vormt het karakter een belangrijk issue. Een Beauceron die overdreven angst, agressie of voor mij ongewenst gedrag vertoont zal niet worden ingezet voor de fok.

Daarnaast speelt gezondheid ook een zeer belangrijke rol. Aan de ouderdieren worden dan ook hoge eisen gesteld, en ondergaan diverse gezondheidsonderzoeken. De ouderdieren worden getest op HD (heupdysplasie), Sinds 2014, zullen fokdieren ook getest worden op ED (elleboogdysplacie) en vanaf 2016, heb ik besloten dat alle fokdieren ook de ECVO-oogtest zullen ondergaan.

Het is mijn passie om mij te blijven verdiepen in gedrag, gezondheid, en al wat komt kijken bij het houden, fokken en begeleiden van honden. Van tijd tot tijd woon ik lezingen, workshops, opleidingen bij. Hieronder mijn portfolio:

2017:
*Ethologie-ToscanzaHoeve
2016:
*Lezing Vaccineren op maat!-Hans van Brussel, Animal Health Talks
*Lezing Neuswerk-DogPassion, Marjolein Rietkerken
*Lezing Erfelijke Oogaandoeningen bij de hond-Dr. FC Stades
2015:
*Lezing Dominantie-Monique Bladder
*Lezing Angst- Monique Bladder
*Lezing Agressie- Monique Bladder
2013:
*Fokkerstour Raad van Beheer
Regels en recht in de fokkerij/DNA in de fokkerij/Gevoel en ratio in de fokkerij
2012:
*FokkersTour Raad van Beheer
Gezondheid/erfelijkheid/ziekten in de fokkerij
*Lezing Epilepsie bij de hond-Dr. Clare Rushbridge, veterinair neuroloog (UK)

Een teefje in mijn kennel zal gemiddeld 2-3 nestjes krijgen. Mijn reu zal beperkt ingezet worden in de fokkerij, dat betekend dat zij niet voor iedere teef of fokker beschikbaar zijn. Er zullen hoge eisen gesteld worden aan de teven, het beleid van de fokker, het leven dat de teef heeft etc, indien er een aanvraag word gedaan tot dekking voor Byon en Vojta

Ik geniet enorm van het fokken van een nestje pups! Ik vind het zalig om de pups alle aandacht en liefde te geven die ze nodig hebben in hun puppytijd hier, ze te observeren om hun verschillende karakters te leren kennen, ze zo goed mogelijk te socialiseren (basisschool, vreemde honden, naar de zee, veel!! Bezoek), maar ook de aanstaande baasjes zo goed mogelijk voor te lichten en inzicht te geven in de ontwikkeling van hun pup. Zij krijgen een levenslange begeleiding mee!

In mijn planning, hoop ik, de aankomende jaren, ongeveer 1-2 keer per jaar een nestje te mogen fokken. Ieder nest dat in mijn kennel geboren wordt zal dezelfde zorg, aandacht, liefde en socialisatie mee krijgen! Socialiseren is voor mij een belangrijk ding en daar zal veel aandacht aan worden besteedt. Allen zullen bezoekjes brengen tezamen met mama aan een basisschool, de markt, het bos, het strand, een verzorgingshuis etc. Ook het bezoeken van de pups door de aanstaande eigenaren stel ik erg op prijs en acht ik erg belangrijk voor de ontwikkeling van de pups. Aanstaande baasjes zijn dan ook zeker welkom wekelijks naar hun pupje komen kijken en te helpen bij het socialiseren van de pups. Zo krijgt men zelf ook een goed beeld van de verschillende karakters van de pups.

Ook vind ik het erg prettig om voldoende tijd te besteden aan de aanstaande pup-eigenaren. Zo zal een ieder uitgenodigd worden voor een kennismaking hier thuis. Omdat, ook ik, geinteresseerd ben in wie de mensen zijn, zal ik ook een bezoekje aan huis afleggen om daarna in hun omgeving met de aanstaande mama-hond te gaan wandelen.

Ieder nest dat geboren wordt is voor mij speciaal! Zo blijf ik graag betrokken bij het leven van een door mij gefokte beauceron en kom ik van tijd tot tijd eens langs om te zien hoe het gaat. Jaarlijks probeer ik wandelingen en of workshops te organiseren om zo de baasjes en honden weer eens terug te zien. Een leuke gelegenheid om onderling ervaringen etc uit te wisselen en te zien dat je echt niet de enige bent met puberstreken. :p Geweldig vind ik het om verhalen en foto’s te ontvangen. Ik sta altijd open om advies te geven bij problemen en te helpen waar ik kan. Het blijven toch altijd een beetje “mijn hondjes” 🙂

Ik ervaar de beauceron als een veelzijdige, gehoorzame, sportieve maar vooral een lieve trouwe kameraad! Een hond die iet wat stoer oogt, maar het liefst de hele dag samen met de baas ligt te kroelen op de bank. De Beauceron is een hond die een goede socialisatie behoeft tijdens zijn opgroeifase om uiteindelijk uit te groeien tot een stabiele hond. Daarnaast is de beauceron een hond die best aardig wat lichaamsbeweging nodig heeft! Aan drie keer per dag een rondje om heeft hij beslist niet genoeg!!! Je zult rekening moeten houden dat de Beauceron echt wel minimaal iedere dag een uur tot anderhalf uur vrij moet kunnen bewegen en rennen door een bos, naast de fiets of iets dergelijks. Doe je dit niet zal de hond niet gelukkig zijn en gefrustreerd raken!

De opvoeding van de Beauceron is niet gemakkelijk! Hier zal ook voldoende tijd en energie in gestoken moeten worden. De gene die denkt “dat doe ik wel eventjes” komt van een koude kermis thuis! Het is zeer raadzaam meerdere gehoorzaamheidscursussen te volgen tijdens het opgroeien. Dit is niet alleen leerzaam voor baas en hond maar versterkt ook de relatie tussen beiden. Menig Beauceron eigenaar staat het eerste jaar de wanhoop nabij, maar bij een goede begeleiding, geduld, consequent handelen en doorzettingsvemogen kan iedere Beauceron opgroeien tot een geweldige hond!

Larissa